کوئل موتورEMS-TU3 P6Lغرب استیل ایساکو 1530104999

توضیحات محصول

از وظایف کویل پژو 206 تیپ 2 (موتور TU3) غرب استیل شرکتی ایساکو – کد 1530104999 می‌توان به یکنواخت سازی، کنترل و شدت دادن به جریان برق ورودی به سمت شمع خودرو اشاره کرد.

شدت برقی که به کویل وارد می‌شود؛ چندین هزار ولت است؛ که این برق به سمت شمع خودرو هدایت می‌شود. پس از دریافت برق ورودی توسط شمع اقدام به جرقه زنی می‌کند. این قطعه وظیفه نظارت بر کارکرد شمع خودرو و همچنین تنظیم دقیق جرقه زنی را دارد. ارتباط بین کویل با شمع خودرو در زمان احتراق خودرو در مصرف بهینه سوخت بسیار موثر است. این قطعه در نزدیکی دلکو نصب و تعبیه می‌شود، لازم به ذکر است که کویل برای خودرو کاربراتوری که دارای کویل و دلکوی مجزا هستند؛ مناسب است. این دو قطعه فعالیت همدیگر را تکمیل خواهند کرد. کارکرد صحیح کویل باعث کارکرد مناسب موتور خودرو و همچنین برق رسانی درست می‌شود.

علائم خرابی کویل پژو 206 تیپ 2

در صورتی که کویل خودرو مشکل داشته باشد؛ امکان دارد مشکلات ساختاری و عملکردی جدی برای خودرو به همراه داشته باشد. در ادامه برخی از علائم خرابی کویل 206 تیپ 2 را بیان می‌کنیم. با اطلاع از این علائم به موقع می‌توانید جهت تعویض آن اقدام کنید.

• روشن نشدن ماشین: یکی  از علائم خرابی کویل خودرو روشن نشدن ماشین می‌شود. هرگاه احساس کردید خودروی شما به زور استارت می‌زند؛ به خرابی این قطعه پی ببرید و باید بلافاصله جهت تعویض آن اقدام کنید.
• نشتی روغن: محل قرارگیری کویل‌ها محفظه‌ای پر از روغن است. اگر این قطعه بیش از حد گرم  شود؛ امکان دارد باعث ترک خوردگی محفظه روغن شده و به این صورت نشتی روغن  را به همراه دارد. این عمل باعث شناور شدن کاربراتور و همچنین تاثیر منفی آن بر عملکرد خودرو دارد. اگر متوجه شدید خودرو نشتی روغن دارد؛ ابتدا به بررسی کویل بپردازید، چرا که نشتی روغن از علائم خرابی این قطعه محسوب می‌شود.
• مصرف سوخت بیشتر: در صورتی که احساس کردید خودروی شما بیش از حد معمول بنزین مصرف می‌کند؛ امکان دارد یکی از دلایل آن خرابی کویل باشد. اگر شمع‌ها از باتری انرژی کمتری دریافت کنند؛ باعث می‌شود تا خودرو توسط مصرف سوخت بیشتر این کمبود انرژی را جبران نماید. به همین خاطر بنزین ماشین با سرعت بالا تری تمام می‌شود. اگر این مشکل را احساس کردید؛ ابتدا به سراغ بررسی کویل بروید.

چک لیست خرابی:

• ضعیف شدن عملکرد مبدل کاتالیزگر
• خاموش شدن ناگهانی موتور
• روشن شدن چراغ چک موتور

بهترین کویل برای پژو 206 تیپ 2

کویل‌ها در انواع مختلف و همچنین برندهای مختلفی در بازار موجود است. در صورتی که اطلاعات لازم درباره این قطعات نداشته باشید؛ باعث می‌شود تا در زمان انتخاب دچار سردرگمی شوید. بهترین کویل برای پژو ۲۰۶ تیپ ۲ برند استیل غرب توزیع شده توسط شرکت ایساکو با کد فنی 1530104999 است. این محصول از مرغوب‌ترین و بهترین نوع تحویل موجود در بازار ایران است.

نشانه‌های اصلی خرابی و اشکالات عملیاتی

شایع‌ترین نشانه نقص در کوئل غرب استیل، عملکرد ناقص موتور است که به صورت لرزش (ریپ زدن) و بد کار کردن در حالت درجا حس می‌شود. در صورت خرابی کامل کوئل یا قطع ولتاژ در یک سمت، موتور ممکن است به درستی کار نکند و قدرت و شتاب خودرو کاهش یابد. احتراق ناقص می‌تواند منجر به افزایش مصرف سوخت و در درازمدت به آسیب به کاتالیزور و سنسور اکسیژن شود. سخت روشن شدن موتور در هوای سرد یا ثبت خطاهای مربوط به عدم احتراق در دیاگ، می‌تواند نشان‌دهنده نقص در کوئل باشد.

دلایل کاهش عمر و توصیه‌های فنی

عمر مفید کوئل تیپ ۲، تحت تأثیر حرارت بالای موتور و فشار تحمیل شده از سوی وایرها و شمع‌ها قرار دارد. استفاده از وایر شمع‌های بی‌کیفیت، فرسوده یا شمع‌های غیراستاندارد با مقاومت بالا، باعث می‌شود کوئل برای تأمین جرقه تحت فشار دائمی قرار گیرد. نفوذ رطوبت، آب یا گرد و غبار به محل اتصال وایر به کوئل نیز می‌تواند باعث فرسودگی و خرابی اتصالات الکتریکی داخلی شود. توصیه می‌شود هنگام تعویض کوئل، حتماً سلامت و کیفیت وایر شمع‌ها و شمع‌ها بررسی و در صورت لزوم تعویض شوند تا فشار کاری کوئل به حداقل برسد.

مزیت استفاده از کوئل اصلی ایساکو (غرب استیل)

کوئل غرب استیل با بسته‌بندی و تأییدیه ایساکو، اطمینان از کیفیت ساخت مطابق با استانداردهای ایران خودرو را برای موتور TU3 فراهم می‌کند. این کوئل‌ها با استفاده از مواد عایق و سیم‌پیچ‌های با کیفیت، ولتاژ ثابت و قوی را حتی در شرایط سخت کاری تضمین می‌کنند. قطعه شرکتی تضمین می‌کند که تمامی سیلندرها به طور یکنواخت کار کنند، لرزش موتور به حداقل رسیده و مصرف سوخت کنترل شود. انتخاب کوئل اورجینال ایساکو با برند معتبر  غرب استیل، دوام و کارایی سیستم جرقه‌زنی خودروی شما را تضمین می‌کند.

کویل خودرو و کاربرد آن

سیستم جرقه‌زنی (Ignition System) در خودرو وظیفه ایجاد احتراق سالم و کامل را بر عهده دارد. این سیستم بر یک قطعه بسیار مهم تحت عنوان کوئل خودرو یا با تلفظ درست کویل خودرو (Coil) به معنای سیم‌پیچ، متکی است که وظیفه اصلی آن افزایش ولتاژ ورودی (۶ یا ۱۲ ولت استاندارد باتری) به ولتاژهای بسیار زیاد برای ایجاد قوس الکتریکی شدید (Electric Arc) در سر شمع های خودرو برای   ایجاد احتراق کامل است.

کویل خودرو یا کوئل ماشین چیست؟

کویل یا سیم‌پیچ موردنظر در صنعت خودرو که تحت عنوان Ignition Coil یا کوئل جرقه نیز شناخته می‌شود، یک ترانس افزاینده ولتاژ از منبع برق ضعیف‌تر نوع DC (برق مستقیم) به ولتاژهای بالاتر برای ایجاد یک قوس الکتریکی (جهش الکترون) بسیار قدرتمند در دو سر الکترود شمع خودرو به منظور آغاز فرایند احتراق در داخل سیلندر پیشرانه احتراق داخلی است.

این جرقه به اندازه‌ای قوی است که هوای میان دو قطب الکترود شمع خودرو را یونیزه می‌کند و دمای آن را به‌شدت افزایش می‌دهد. این افزایش شدید دما و یونیزه شدن هوا ایجاد جرقه ابتدایی برای آغاز یک احتراق سالم و کامل را تضمین می‌کند.

لازم به تاکید است که کوئل خودرو یا کویل ماشین، تنها یک بخش از پازل سیستم جرقه خودرو است و این سیستم از قسمت‌های متعدد دیگری نظیر دلکو (Disturbutor/بخش تقسیم جرقه)، وایر شمع (Wire/سیم انتقال دهنده ولتاژ بالا به شمع‌ها) و در خودروهای مدرن‌تر، واحد کنترل جرقه در ECU تشکیل شده است که به موازات رفتار پیشرانه و نوع کاربری راننده از خودرو ایفای نقش می‌کنند.

انواع کوئل خودرو

در تاریخ صنعت خودروسازی جهان، سیستم جرقه خودرو نیز همانند سایر بخش‌ها با پیشرفت و تغییرات مهندسی مواجه شد. در نتیجه جای تعجب ندارد که کوئل ماشین نیز در گذر زمان از تغییرات مشابه و بهبودهای فنی بسیار بهره‌مند شده باشد.

کوئل تک

در اولین نمونه‌ خودروها تا حدود دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، کویل به عنوان یک ترانس افزاینده بیرونی، به عنوان یک واحد مجزا بر قسمتی از خودرو (معمولا روی پیشرانه یا گلگیر) نصب می‌شد. این واحد پس از دریافت ولتاژ تقریبی ۶ یا ۱۲ ولت DC باتری خودرو، آن را به ولتاژ خروجی نزدیک به ۱۰ تا ۱۵ هزار ولت افزایش می‌داد و سپس آن را به بخش تقسیم جرقه یا به اصطلاح دلکو منتقل می‌کرد تا پس از تقسیم روانه شمع متناظر شود. این رویه طراحی در خودروهای قدیمی چون پیکان کاربراتوری مدل پایین نیز دیده می‌شود.

کویل تک درونی

در نسخه‌های عرضه‌شده از حدود دهه ۱۹۷۰ میلادی، کویل تک بیرونی به‌عنوان بخش ادغام‌شده از مجموعه دلکو تغییر طراحی داد تا نیاز به وجود یک وایر ولتاژ بالا در مسیر میان کویل خودرو تا دلکو از میان برداشته شود. همچنین این کوئل‌های جدید با افزایش توان جرقه به حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار ولت مواجه شد تا احتمال عدم جرقه (Miss Fire) به حداقل برسد. این نوع سیستم جرقه در خودروهای کلاسیک آمریکایی، ژاپنی و اروپایی دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بسیار رایج است.

کوئل دوبل

در خودروهای انژکتوری دهه ۱۹۸۰، به منظور دستیابی به جرقه سالم در دور موتور بالاتر و تحت ضریب تراکم بیشتر پیشرانه‌ها، بر تعداد کوئل‌های آن‌ها افزوده شد. از این رو کوئل دوبل یا دو یک کویل مجزا برای هر دو سیلندر توسعه یافت که وظیفه هر یک از آن‌ها تامین جرقه مورد نیاز برای یکی از دو سیلندر متناظر بود. در نتیجه به‌عنوان مثال یک موتور ۴ سیلندر با سیستم جرقه کویل دوبل، دارای دو کوئل (۲ کوئل برای ۴ سیلندر) بود. این نوع طراحی کوئل در سیستم جرقه در خودروهایی چون پراید انژکتوری و پژو ۴۰۵ انژکتوری که از ECU بهره می‌گیرند، دیده می‌شود.

کویل انحصاری

با پیشرفته‌تر شدن تکنولوژی در صنعت خودروسازی مخصوصا در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، پیشرانه‌هایی بسیار قدرتمند روانه بازار شدند که به‌منظور عملکرد صحیح، کاهش آلایندگی و ارائه بهترین عملکرد، نیازمند جرقه بسیار تمیز و  تضمین‌شده بودند. از این رو سیستم کوئل انحصاری، یعنی یک کوئل مجزا به‌ازای هر سیلندر به بازار معرفی شد. در نتیجه یک پیشرانه مدرن امروزی، به‌ازای تعداد سیلندرها از کویل مجزا و منحصر به هر سیلندر بهره می‌گیرد. به‌عنوان  مثال پیشرانه ۴ سیلندر تندر۹۰ دارای ۴ کوئل مجزا است. همچنین که پیشرانه W16 بوگاتی شیرون از ۱۶ کوئل انحصاری بهره می‌گیرد.

نحوه عملکرد کویل خودرو

از زمان عرضه انواع کوئل خودرو با طراحی جدید، این قطعات موفق شدند بر توان افزایند ولتاژ خروجی آن بیفزایند. به این معنا که اگر کوئل تک دهه ۱۹۶۰  توان تولید ۱۰ تا ۱۵ هزار ولت خروجی داشت، امروزه نمونه‌های جدید همان کوئل در بازار افترمارکت وجود دارد که می‌تواند خروجی نزدیک به ۷۰ هزار ولت را در همان شکل، اندازه و وزن تولید کند تا جرقه نهایی ارائه‌شده بر سر شمع بسیار قوی‌تر شود و احتراق کامل را تضمین کند. پس چرا در خودروهای مدرن امروزی به سیستم‌های متمایزی چون کویل دوبل و حتی کوئل انحصاری روی آوردند؟ برای پاسخ به این پرسش ابتدا باید از شیوه عملکرد درونی کوئل و نقاط ضعف آن آشنا شویم.

برای اینکه بفهمیم کوئل خودرو چگونه کار می‌کند، باید زمان را بسیار آهسته کنیم و لحظه به لحظه رفتار آن را مورد بررسی قرار دهیم.

در لحظه‌ای که راننده سوئیچ خودرو را باز می‌کند، ولتاژ ۱۲ ولت باتری به سمت کوئل روانه می‌شود و آن را شارژ می‌کند. به محض اعمال استارت از سوی راننده و چرخش میلنگ پیشرانه، سیستم تقسیم جرقه (چه از نوع مکانیکی و چه از نوع کامپیوتری)، برق شارژشده ولتاژ بالای دلکو را به سمت شمع سیلندری که نوبت احتراق آن است، می‌فرستد تا فرایند احتراق متوالی درون سیلندرها آغاز و پیشرانه روشن شود.

از آنجایی که برق ورودی ۱۲ ولت باتری به هنگام باز بودن سوئیچ دائما به کوئل متصل است، کوئل دوباره شارژ می‌شود تا برق مورد نیاز جرقه سیلندر بعدی را تامین کند. پس از روشن شدن پیشرانه، این چرخه دائما در حال تکرار است تا ترتیب احتراق متوالی را حفظ کند و موتور خودرو را روشن نگه‌ دارد. در نتیجه برق جریان‌یافته ۱۲ ولت در ورودی کوئل مسبب اصلی روشن ماندن پیشرانه است. از این رو به منظور خاموش کردن پیشرانه، تنها کافی است راننده سوئیچ را خاموش کند تا برق ورودی کوئل ماشین قطع شود و موتور در نبود جرقه، از احتراق متوالی بازایستد.

چرا یک کوئل کافی نیست؟

حالا به سوال ابتدایی خود بازمی‌گردیم که چرا تعداد کوئل‌ها در گذر سالیان و پیشرفت صنعت خودروسازی افزایش یافت؟ اگر به‌صورت فرضی یک موتور ۴ زمانه تک سیلندر را در دور درجا یا دور ایده‌آل (Ideal RPM) در نظر بگیریم، با رقم حدودی ۱۰۰۰ دور بر دقیقه مواجه هستیم که برابر با حدود ۱۶ دور در ثانیه است. پیشرانه ۴ زمانه در هر ۲ دور (هر ۷۲۰ درجه) نیازمند یک جرقه برای اجرای احتراق است. به این معنا که این پیشرانه تک سیلندر در هر ثانیه نیازمند ۸ جرقه برای روشن ماندن است.

حالا اگر این موتور در همان دور مشابه از نوع ۴ سیلندر باشد، هر یک از سیلندرهای آن در هر ثانیه نیازمند ۸ جرقه خواهد بود. یعنی این پیشرانه برای روشن ماندن در مجموع نیازمند ۳۲ جرقه در ثانیه است. این در حالی است که یک پیشرانه V8 یا V12 در همان دور مشابه به ترتیب نیازمند ۶۴ و ۹۶ جرقه است.

نه‌تنها افزایش تعداد سیلندرها به‌صورت طبیعی بر تعداد جرقه مورد نیاز در واحد زمان (در اینجا ثانیه یا دقیقه) می‌افزاید، بلکه افزایش دور موتور نیز تاثیری خیره‌کننده بر این نیاز دارد. مثلا همان پیشرانه تک سیلندر که در ۱۰۰۰ دور در دقیقه نیازمند ۸ جرقه در هر ثانیه بود، در ۵۰۰۰ دور در دقیقه  نیازمند حدود ۴۱ جرقه در هر ثانیه است. حالا این رقم برای یک موتور ۴ سیلندر، V8 و  V12 در دور ۵۰۰۰ به ترتیب برابر با ۱۶۴، ۳۲۸ و ۴۹۲ جرقه در ثانیه است.

خب مشکل کار کجا است؟ مسئله آنجایی است که کوئل خودرو برای هر بار شارژ شدن، نیامند اندکی زمان است. وقتی تعداد سیلندر یا دور موتور افزایش یابد، یک کویل به تنهایی فرصت کافی برای شارژ و تخلیه شدن را ندارد. در نتیجه کوئلی که به  عنوان مثال قرار است خروجی ۳۰ هزار ولت داشته باشد، با افزایش دور موتور و تعداد سیلندرها و کاهش مدت زمان شارژ، خروجی تنها معادل ۱۵ هزار ولت (عدد فرضی) را به شمع‌ها می‌فرستد.

این افت خیره‌کننده در ولتاژ نهایی سر شمع‌ها موجب احتراق ناقص سوخت و افزایش خام‌سوزی پیشرانه یا احتمال بسیار بیشتر بروز پدید عدم احتراق (Miss Fire) در دورهای بالاتر می‌شود. در نتیجه عملکرد فنی پیشرانه با افزایش دور موتور  یا تعداد سیلندرها به شدت تحت تاثر قرار می‌گیرد. اگرچه می‌توان به‌جای  کوئل ۳۰ هزار ولت از نمونه‌های قوی‌تر ۵۰ یا ۷۰ هزار ولت بهره گرفت، اما این موضوع به دلیل نیاز کویل برای شارژ شدن، کمک چندانی به پیشرانه نمی‌کند.

حال تصور کنید که بسیاری از پیشرانه‌های عملکردمحور و مسابقه‌ای نظیر موتورهای HEMI V8   کرایسلر به‌منظور بهبود و تکامل فرایند احتراق از ۲ شمع در هر سیلندر (در مجموع ۱۶ شمع) بهره می‌گرفتند. تقسیم شدن ولتاژ خروجی میان این دو شمع نیز موجب ضعیف‌تر شدن ولتاژ جرقه نهایی سر شمع‌ها می‌شد.

به همین دلیل است که خودروهای خاص کلاسیک از کلاس سوپر اسپرت‌ها یا خودروهای لوکس نظیر لامبورگینی، فراری، بنتلی، استن مارتین، بی ام و، مرسدس بنز و… از دو سیستم جرقه موازی و همزمان برای تامین برق مورد نیاز سیستم جرقه پیشرانه‌های خود بهره می‌گرفتند.

با پیشرفت تکنولوژی و بهره‌گیری از سیستم‌های کنترلی کامپیوتری به موازات افزایش تعداد کویل‌ها، نه‌تنها فرصت کافی برای شارژ هر کویل فراهم شد بلکه  با کوتاه‌تر شدن مسیر برق ولتاژ بالا مخصوصا در نمونه‌های جدید کوئل روی شمع (Coil on Plug)، قدرت جرقه حفظ شد و از اتلاف بیهوده توان الکتریکی در مسیر طولانی وایرها جلوگیری به عمل آمد.